ଠିକ ବର୍ଷ ଶେଷ ଆଡକୁ, ମନେ ପଡ଼େ ମୁଁ ବି ଦିନେ ଲେଖକ ହବାର ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଥିଲି ବୋଲି |
ପୁଣି ୟାଡୁ ସ୍ୟାଡୁ ଲେଖକ ନୁହେଁ |
ଜଣେ ସୁନାମଧନ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ପୁରସ୍କୃତ, ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ର ବିଶାରଦ ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ଲେଖକ |
मुंगेरी लाल के हसीन सपने |
ହସ ମାଡ଼େ ଏବେ ନିଜର ନିରୀହ ବାଚାଳାମି ବିଷୟରେ ଭାବିଲେ |
ବେଳ ଥାଉ ଥାଉ, ଚୁଟି ପାଚିବା ପୂର୍ବରୁ, ନିଜର limitations ବୁଝିନେଇ, ये दुनिया अगर मिल भी जाये तो क्या है ବାହାନା ଦେଇ ନିଜର ଭ୍ରାନ୍ତ ଅଭିଳାଷକୁ କବର ଦେଇଥିଲି ବହୁ ବର୍ଷ ତଳେ |
ତଥାପି ବେଳେ ବେଳେ ଭାବେ -ସୁନାମଧନ୍ୟ ଲେଖକ ନହେଲେ ନାହିଁ, ମନ ଭିତରେ ଯୋଉ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ କଳ୍ପନା ଜଳ୍ପନା ସବୁ ଘୁରି ବୁଲୁଛି, ତାକୁ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ ନକଲେ, ସେ ସବୁ ହଜି ଯିବ ଯେ | ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ବୃଦ୍ଧ କାଳେ amnesia ର ଶିକାର ହେଲା ପରେ, ଏହି ଲେଖା ଗୁଡିକ ହିଁ ମତେ nostalgic କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ | ସେଥି ପାଇଁ ଲେଖିବା ଜରୁରୀ | ସମୟର ଅଭାବ ନାହିଁ | Doom scrolling ଠାରୁ ଶହେ ଗୁଣ ଭଲ ନିଜର କଳ୍ପନାକୁ ଶବ୍ଦର ରୂପ ଦେବା | ତେଣୁ ଲେଖିବା ଜରୁରୀ | ନୁହେଁ କି?
No comments:
Post a Comment